Ursus C-4011 i jego modyfikacjie

Firma Ursus produkował również ciągniki rolnicze na licencji czechosłowackiej firmy Zetor. Były to ciągniki:

Ursus C-4011,

Jego  produkcję  rozpoczęto w wyniku współpracy polsko-czechosłowackiej w 1965 roku, był dla firmy Ursus całkowitym przeobrażeniem jakościowo-technologicznym. Otrzymał on nowoczesny silnik S-4001. Jego produkcja trwała do 1970 roku, zostało wyprodukowanych az 98 284 sztuk.

Dane techniczne

Silnik:

• Typ – S-4001,
• Rodzaj – wysokoprężny, chłodzony cieczą,
• Liczba cylindrów – 4,
• Pojemność – 3120 cm³,
• Moc znamionowa – 31 kW (42 KM) przy 2000 obr./min,
• Max. moment obrotowy – 180 Nm przy 1500 obr./min,
• Jednostkowe zużycie paliwa przy mocy znamionowej – 265 g/kWh,

Układ napędowy:

• Sprzęgło – suche, tarczowe, dwustopniowe, sterowane mechanicznie,
• Skrzynia biegów – niesynchronizowana, z reduktorem,
• Liczba przełożeń w przód/wstecz – 10/2,
• Blokada mechanizmu różnicowego – mechaniczna,

Układy jezdne:

• Oś przednia nienapędzana, resorowana, typu rurowego, rozsuwana,
• Hamulec zasadniczy szczękowy, sterowany hydraulicznie,

Poniżej znajdują się opisy niektórych modernizacji  tego ciągnika, produkowany był one do 1993. W sumie wyprodukowano 650.881 sztuk wszystkich odmian ciągników średnich.

Ursus C-355,

był produkowany również od 1975 roku w wersji C-355M, jest to modernizacja ciągnika rolniczego C-4011 i poprzednik Ursusa C-360 (różniącego się od  głównie kosmetyką i zwiększoną mocą, z 45 KM do 52 KM, dzięki zmianie rozrządu). Ciągnik ten w związku z brakiem części zamiennych jest często spotykany jako C-360.
Ciągnik Ursus C-360 to kolejny ciągnik z rodziny ciągników średnich, wersja rozwojowa od protoplasty C-4011 przez Ursusa C-355, Ursusa C-360 z odmianami: Ursus C-362 i Ursus C-360-3P. Produkcję rozpoczęto w lipcu 1976 roku.

Istotne zmiany w stosunku do modelu poprzedniego C-355:

• wprowadzono siedzisko kierowcy typu „Grammer”,
• ustawiono szybką wymianę zaczepu wahliwego na zaczep do przyczep jednoosiowych,
• poprawiono układ hamulcowy,
• zunifikowano obciążniki przednie i tylne z C-330,
• wprowadzono silnik o mocy 38,2 kW / ~53 KM.

Ursus C-362.

ten ciągnik rolniczy posiadał identyczne parametry techniczne jak jego poprzednik Ursus C-360, zmieniono stylizację maski (górna część maski jest ustawiona pod skosem, przypomina tą zainstalowaną w ciągniku Ursus 1014 czy Ursus 1614), ponadto w późniejszych wersjach lampy reflektorów są zabudowanie w karoserię, do ulepszeń należy dodać zainstalowanie hydrostatycznego układu kierowania oraz kabinę.

Zdjecia ciągnika rolniczego Ursus C-4011 i jego modyfikacji

Ursus – polska marka z tradycjami

Historia maszyn rolniczych w Polsce nierozerwalnie związana jest z historią Fabryki Ciągników Ursus.
Marka URSUS rozpoczęła swoją działalność w roku 1893 w tym właśnie roku przemysłowe towarzystwo udziałowe produkujące armaturę. Dopiero w roku 1922 z taśmy Zakładów Mechanicznych URSUS zjechał pierwszy ciągnik o napędzie spalinowym, przeznaczony dla rolnictwa, tzw. ciągówka, który trafił do produkcji seryjnej. Szybki rozwój zakładów przypadł jednak na lata powojenne: w roku 1947 powstał jednocylindrowy ciągnik C-45, o mocy 45 KM, wzorowany na popularnym jeszcze przed wojną modelu niemieckiego Lanz Bulldoga.

Natomiast pierwsze nowoczesne ciągniki rolnicze pojawiły się w latach 50 i 60: w roku 1957 – C-325, w 1963 – C-328, w 1965 – C-4011 i w 1967 – C-330, popularna, jeśli w ogóle nie najpopularniejsza spośród wszystkich ursusów „trzydziestka”. W kolejnych latach wprowadzono ciągniki ciężkie, pierwszy w roku 1969 (model C-385), i ciągniki z napędem na cztery koła (1974 r. – 1204). Montaż ciągników licencyjnych Massey Ferguson 235 rozpoczął się w roku 1978. W latach osiemdziesiątych wprowadzono popularną serię ciągników ciężkich 912-1614, o mocy do 155 KM, którą w następnej dekadzie zmodernizowano (modele 932-1634). Lata dziewięćdziesiąte to wysyp modeli ciągników tzw. policencyjnych. W roku 1998 przełamano magiczną barierę 155 KM, wprowadzając model 1734, o mocy 170 KM, a następnie 1934, o mocy 190 KM (w roku 2001). W 2003 r. nastąpiło włączenie Ursusa do grupy Bumar i uruchomienie produkcji ciągników z silnikami ekologicznymi, a w 2005 r. – nowej rodziny ciągników Ursus.

Z biegiem lat przybywało modeli, rosła też produkcja i zyski firmy. W roku 1963 z taśmy montażowej zjechał 100 000 ciągnik, natomiast 20 lat później firma miała na koncie 1 000 000 już maszyn. Rozkwit Ursusa przypadł na lata 60. i 70., kiedy roczna produkcja wynosiła 70 tys. ciągników. Potem było już tylko gorzej. W latach 1994–1997 z taśm Ursusa zjechało jeszcze 18 tys. ciągników rocznie, w 2003 r. natomiast obserwowano już znaczny spadek (3 tys. maszyn na rok). Nowe ciągniki pojawiały się w kraju, konkurencja rosła, a Ursus sobie z tym nie radził. Wówczas za odbudowę cenionej marki wziął się Bumar – firma znana przede wszystkim z konstrukcji wojskowych, policyjnych i budowlanych. Do 2005 r. fabryka w Ursusie nie przynosiła strat. W 2006 r. produkcja spadła jednak do 1500 sztuk rocznie.
Ursus nie radzi sobie z konkurencja, a w porównaniu z nią wypada nie za dobrze. Ciągniki są bardzo drogie i słabo wyposażone. Pomimo tego polscy rolnicy przekonani trwałością i prostotą dawnych Ursusów, takich jak słynna sześćdziesiątka, która pracuje w prawie każdym gospodarstwie rolnym po dzień dzisiejszy, sięgają po nowe ursusy. Nowe ciągniki nie są tak chętnie kupowane i popularne jak te w latach siedemdziesiątych, ale dobre imię jakie wyrobiła o Ursusie dawna populacja ciągników zachęca rolników aby kupić nowego Ursusa. Co jakiś czas rząd i dotychczasowi inwestorzy rozpoczynają próbę ratowania marki jednak jak narazie bez rezultatów, ursus potrzebuje inwestora strategicznego bez niego losy firmy są policzone. Na dzień dzisiejszy sytuacje sprzedaży nowych ciągników ratują dotacje unijne, jednak polscy rolnicy coraz chętniej wybierają maszyny z innych krajów jak na przykład; Lamborghini