Comprima CV 150 XC

Ten model prasa rolującej zadebiutował na polskim rynku w roku 2009, ten model jest nastepca znanej prasy prasy Combipack. Comprima jest prasą zmienno komorową. Można nią robić bele o średnicy od 0,9 do 1,5m. Polecamy prace z ciagnikiem o mocy conajmniej 130 km, moc ta powinna wystarczyc do komfortowej pracy, jednak optymalna moc dla tego modelu prasy powinna wynosić co najmniej 145 KM. Przy stostowaniu tej prasy zużycie paliwa wzrosta nieznacznie. Jeśli bela ma być dobrze zagęszczona nalezy poruszace się z prędkością od 4 do 5 km/h przy zbiorze pierwszej trawy, 6-8 km/h przy drugiej, natomiast podczas zbioru trzeciego i czwartego pokosu od 7 do 10 km/h. Wszystkie funkcje dostępne w belarce zmieniane są za pomocą panelu sterującego który jest bardzo czytelny i łatwy w obsłudze. System formowania beli (NovoGrip) składa się z dwóch pionowych gumowych pasów i poprzecznych belek metalowych, jest to niewątpliwie nowatorski system.

Bele dobijane są od samego początku formowania, co jest dużą zaletą. Dodatkowa zaleta jest kultura pracy, belarka jest bardzo cicha, i wytrzymalosc belarki. Bardzo przydatną funkcją jest automatyczne przestawianie owijania z dwóch rolek foli na jedną w przypadku gdy zużywają się nierównomiernie i w połowie owijania zabraknie jednej z rolek.

Poniżej zamieszczam filmik prezentujący jak pracuje ta belarka z ciągnikiem Fendt 818

Szukajac prasy ciągowej dwustojakowej zajrzyj tutaj.

VALTRA N101

Producent: Valtra jest to fińska marka/producent ciągników rolniczych, wchodzący w skład grupy AGCO (AGCO – amerykański producent maszyn rolniczych z siedzibą w stanie Georgia). Valtra posiada swoje fabryki w Finlandii i Brazylii. Historia Valtry i Volvo sięgają Eskilstuna Mekaniska Werkstad, przedsiębiorstwa założonego przez Theofrona Munktella w 1832. Początki marki Valtra mają związek z działalnością takich producentów jak Valmet, Bolinder, Munktell oraz Volvo. W 1950 firma Bolinder-Munktell połączyła się z Volvo, dając początek BM Volvo. W 1979 BM Volvo oraz Valmet utworzyły joint venture zorientowaną na produkcję ciągników markowanych „Volvo BM Valmet”. Z czasem nazwa została skrócona do „Valmet”, po tym jak Volvo sprzedał swoje udziały firmie Valmet. W 2001 Partek nabył Valmet, po czym nazwa produkowanych ciągników została zmieniona na „Valtra-Valmet”. Po pewnym czasie oficjalnie zaczęto używać skróconej nazwy „Valtra”.

Valtra oferuje następujące modele ciągników:

  • Valtra S-series (270-370 hp) – druga generacja (od lata 2009)
  • Valtra T-series (139-211 hp)
  • Valtra N-series (88-160 hp)
  • Valtra A-series (74-98 hp)
  • Valtra 3000-series (52-76 hp)

Ponadto różne inne modele są produkowane na rynek brazylijski.

Testowany model to VALTRA N101

Jest to ciągnik posiadający silnik Agco SisuPower 44CTA. Jest to silnik czterocylindrowy, o pojemności 4,4 litra, turbodoładowany powietrzem (chłodzonym chłodnicą powietrza) i układem wtrysku typu Common Rail z pompą wysokiego ciśnienia. Paliwo o ciśnieniu 1000 bar pompowane jest do zasobnika wysokiego ciśnienia wspólnego dla wszystkich wtryskiwaczy. Poprzez elektronicznie sterowane wtryskiwacze paliwo wtryskiwane jest do cylindrów (lista firm produkujących wtryskiwacze -> tutaj)
Podczas orki testowany egzemplarz spalał 10 l/ha natomiast na ziemi ciężkiej 15l/ha. Ogólnie jest to ciągnik godny polecenia. Jest niezawodny i dobrze wyposażony. Mimo nie najniższej ceny naprawdę warto zastanowić się nad zakupem.

Dane techniczne:

Waga 4860 kg
Dlugość 4534 mm
Szerokość 2277 mm
Wysokość 2825 mm
Roztawkkół 2565 mm
Prześwit 500 mm

 

 

 

Ursus 5314

Ursus 5314 – ciągniki produkowane od 1993 do 2009 przez ZPC Ursus. Model 5312 jest napędzany na koła tylne, zaś model 5314 na wszystkie koła. Produkcja zakończona została po wyprodukowaniu 3894 egzemplarzy modelu 5314.

Silniki stosowane w tym modelu to 4390:

  • Typ – Ursus 4390,

  • Rodzaj – wysokoprężny, czterosuwowy, rzędowy, z bezpośrednim wtryskiem paliwa,

  • Liczba cylindrów – 4,

  • Kolejność pracy cylindrów – 1-3-4-2,

  • Średnica cylindra / skok tłoka – 98,43 / 127 mm,

  • Pojemność skokowa – 3865 cm³,

  • Stopień sprężania – 16,

  • Moc znamionowa wg DIN – 52,2 kW (72 KM),

Wymiary:

  • Długość 3 820 mm

  • Szerokość 2 010 mm

  • Wysokość 2 540 mm

  • Rozstaw osi 2 330 mm

  • Masa własna 3 400 kg

Opinie użytkownika:

Testowany model ciągnika ten posiada silnik o nazwie Ursus 4390. Jego moc to 52,2 kW/72 KM, a pojemność wynosi 3 865 cm3. Średnica cylindra to 98,43 mm a skok tłoka 127 mm, maksymalny moment obrotowy wynosi 261 Nm. Liczba biegów w przód 8,w tył 2. Ten model może jechać z maksymalną prędkością 29 km/h. Wyposażony jest w niezależny WOM. Pompa podnośnika ma wydajność 26,2 dm3/min., natomiast pompa pomocnicza hydrauliki zewnętrznej 36 dm3/min. Udźwig podnośnika zależy od ilości pracy siłowników pomocniczych. Przy jednym jest to 2 200 kg, natomiast przy dwóch 2 600 kg. Ogólnie moc ciągnika przy wszystkich pracach jego moc była w zupełności wystarczająca. Przez 3 lat ciągnik pracował około 1650 motogodzin. Średnie spalanie wynosi do 7,5  l/mtg. Wspomaganie działa bez zarzutu. Można pochwalić kabinę mogą się w niej zmieścić 3 osoby. Kabina jest przestronna i panoramiczna. Mimo ze Kabina jest dość  szczelna, w cięgniku jest dojść głośno, hałas wydobywa się ze skrzyni która nie jest wyciszona.

Siewnik

Siewnik jest to maszyna rolnicza wykorzystywana do wysiewu materiału siewnego, np. zbóż, traw, kukurydzy, buraka, słonecznika, rzepaku.

Wynalazcą siewnika do zboża był Jethro Tull. Siewniki w Polsce zaczęto produkować w XIX w. dla folwarków. Po II wojnie światowej produkowano je w Kutnie. Były to siewniki najpierw konne a dopiero w latach 60. ciągnikowe. W latach 70. XX w. pojawiły się w Polsce precyzyjne siewniki do buraków i kukurydzy.

Obecnie w Polsce siewniki są produkowane w trzech fabrykach: „Famarol”, „Meprozet” Międzyrzec Podlaski i „Rolmasz”.

Do siewu bezpośredniego używa się specjalnych siewników z redlicami tarczowymi. Radlica inaczej rajka jest to element roboczy siewnika rzędowego oraz sadzarki. Zadaniem redlicy jest wykonywanie bruzd w glebie; w bruzdach umieszczane są nasiona z przewodu podającego lub sadzonki.

Wstępują różne rodzaje siewników, poniżej zamieściłem ich specyfikacje.

  • Siewnik precyzyjny
Budowa: zbiornik, dwa koła podporowe, pierścień wysiewający, sprzęgło jednokierunkowe, wałek wygarniający, koło ugniatające, redlice, przekładnia łańcuchowa, spulchniacz gleby.
Budowa: zbiornik, komora powietrza, tarcza wysiewająca, wentylator, dozownik nasion, głowica rozdzielająca nasiona, redlice, zagarniacz bruzd, koło ugniatające, przekładnia łańcuchowa.
Budowa: zbiornik, zespół wysiewający, wskaźnik ilości nasion, zastawki, przewód nasienny teleskopowy, redlica, koło podporowe, znaczniki, skrzynia przekładniowa.

 Przed siewem należy wykonać próbę wysiewu, pozwalającą na równomiernym rozmieszczeniu danej partii nasion na polu w celu zapewnienia optymalnej obsady.

siewniki - producenci

Siewnik widoczny na zdjęciu jest rozbudowany aż do 36 sekcji wysiewających! Jest oto siewnik firmy Monsem. Do takiego siewnika punktowego konieczny jest również silny ciągnik.

Ursus C-4011 i jego modyfikacjie

Firma Ursus produkował również ciągniki rolnicze na licencji czechosłowackiej firmy Zetor. Były to ciągniki:

Ursus C-4011,

Jego  produkcję  rozpoczęto w wyniku współpracy polsko-czechosłowackiej w 1965 roku, był dla firmy Ursus całkowitym przeobrażeniem jakościowo-technologicznym. Otrzymał on nowoczesny silnik S-4001. Jego produkcja trwała do 1970 roku, zostało wyprodukowanych az 98 284 sztuk.

Dane techniczne

Silnik:

  • Typ – S-4001,
  • Rodzaj – wysokoprężny, chłodzony cieczą,
  • Liczba cylindrów – 4,
  • Pojemność – 3120 cm³,
  • Moc znamionowa – 31 kW (42 KM) przy 2000 obr./min,
  • Max. moment obrotowy – 180 Nm przy 1500 obr./min,
  • Jednostkowe zużycie paliwa przy mocy znamionowej – 265 g/kWh,

Układ napędowy:

  • Sprzęgło – suche, tarczowe, dwustopniowe, sterowane mechanicznie,
  • Skrzynia biegów – niesynchronizowana, z reduktorem,
  • Liczba przełożeń w przód/wstecz – 10/2,
  • Blokada mechanizmu różnicowego – mechaniczna,

Układy jezdne:

  • Oś przednia nienapędzana, resorowana, typu rurowego, rozsuwana,
  • Hamulec zasadniczy szczękowy, sterowany hydraulicznie,

Poniżej znajdują się opisy niektórych modernizacji  tego ciągnika, produkowany był one do 1993. W sumie wyprodukowano 650.881 sztuk wszystkich odmian ciągników średnich.

Ursus C-355,

był produkowany również od 1975 roku w wersji C-355M, jest to modernizacja ciągnika rolniczego C-4011 i poprzednik Ursusa C-360 (różniącego się od  głównie kosmetyką i zwiększoną mocą, z 45 KM do 52 KM, dzięki zmianie rozrządu). Ciągnik ten w związku z brakiem części zamiennych jest często spotykany jako C-360.
Ciągnik Ursus C-360 to kolejny ciągnik z rodziny ciągników średnich, wersja rozwojowa od protoplasty C-4011 przez Ursusa C-355, Ursusa C-360 z odmianami: Ursus C-362 i Ursus C-360-3P. Produkcję rozpoczęto w lipcu 1976 roku.

Istotne zmiany w stosunku do modelu poprzedniego C-355:

  • wprowadzono siedzisko kierowcy typu „Grammer”,
  • ustawiono szybką wymianę zaczepu wahliwego na zaczep do przyczep jednoosiowych,
  • poprawiono układ hamulcowy,
  • zunifikowano obciążniki przednie i tylne z C-330,
  • wprowadzono silnik o mocy 38,2 kW / ~53 KM.
Ursus C-362.

ten ciągnik rolniczy posiadał identyczne parametry techniczne jak jego poprzednik Ursus C-360, zmieniono stylizację maski (górna część maski jest ustawiona pod skosem, przypomina tą zainstalowaną w ciągniku Ursus 1014 czy Ursus 1614), ponadto w późniejszych wersjach lampy reflektorów są zabudowanie w karoserię, do ulepszeń należy dodać zainstalowanie hydrostatycznego układu kierowania oraz kabinę.

Zdjecia ciągnika rolniczego Ursus C-4011 i jego modyfikacji

Glebogryzarka typy maszyn rolniczych

jest to maszyna rolnicza służąca do uprawiania roli. Zespołem roboczym są zakrzywione/hakowate noże osadzone na obrotowym wale, wycinające kęsy roli. Obracają się one współbieżnie lub przeciwbieżnie. Intensywność spulchnienia roli można regulować w dużym zakresie dobierając odpowiednio do wymaganej głębokości uprawy prędkość obrotową wału i prędkość ruchu postępowego. Zbyt szybkie obroty wału powodują niszczenie struktury gruzełkowatej gleby.

Ta maszyna rolnicza często stanowi część zestawu uprawowo-siewnego. Glebogryzarka, mająca napęd własny (samobieżna) lub napędzana za pomocą wału przekaźnikowego ciągnika rolniczego, gryzuje rolę do głębokości około 20 cm.

Rozróżnia się glebogryzarki: ogrodnicze, polowe, do uprawy łąk,wyróżniamy tez glebogryzarki specjalne, slużące np. do powierzchniowej eksploatacji torfowisk tzw. frezarki torfowe.

Glebogryzarka jest niezastąpiona do spulchniania i wyrównania (po uprzednim przekopaniu) dużych powierzchni gleby, zwłaszcza trudnej w uprawie gleby zbitej i gliniastej. Dzięki dodatkowemu wyposażeniu można jej również używać do:

odchwaszczania,
mieszania kompostu, torfu i nawozów z ziemią,
do wertykulacji i przycinania brzegów trawnika.

Śrutownik – popularne urządzenie rolnicze

Śrutownik czyli maszyna do rozdrabniania zboża napędzana silnikiem elektrycznym ,zwana również rozdrabniaczem pasz. Rozróżnia się śrutowniki:

  • żarnowe – dwa kamienie (dolny stały, górny obrotowy) rozdrabniają wpadające między nie zboże. Zwykle obracane były ręcznie – tak właśnie działały pierwsze maszyny tego typu.
  • kamieniowe – dwa kamienie (lewy i prawy) o regulowanej separacji (jeden stały, drugi obracany w płaszczyźnie pionowej) z podajnikiem ślimakowym poddającym ziarno – rozdrabniają (ścierają) wpadające między nie zboże.
  • bijakowe – zespół bijaków (metalowych płyt) obracających się szybko na wale – bijaki uderzając z dużą energią w ziarno powodują jego rozdrobnienie.

Ważne, aby ziarna zbóż były suche, inaczej bardzo grzeją się podczas ścierania. Produktem wejściowym są ziarna zbóż, a końcowym jest śruta, która jest doskonałą paszą dla zwierząt hodowlanych. Swoje zastosowanie znajdują również w przemyśle piwowarskim.  Śrutowniki stosuje sie również w innych gałęziach przemysłu, ich zastosowanie może się różn, ale podstawowa funkcja jaką jest rozdrabnianie jest zawsze taka sama.

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.